महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. २७ जानेवारी | मुंबई–ठाणे प्रवास म्हणजे रोजची शिक्षा! सिग्नल, खड्डे, ट्रक, रिक्षा, बस, आणि शेवटी “आज उशीर होणारच” ही मानसिक तयारी. पण आता अचानक जाहीर झालं—“७५ मिनिटांचा प्रवास फक्त २५ मिनिटांत!” हे ऐकून मुंबईकरांचा आधी विश्वास बसला नाही, आणि नंतर शंका आली. कारण मुंबईत वेळ वाचतो तो फक्त जाहिरातीत! गोरेगाव–मुलुंड लिंक रोड (GMLR) प्रकल्पाच्या शेवटच्या टप्प्यात नाहूर–ऐरोली उड्डाणपुलाची घोषणा झाली आणि आशेचा सिग्नल हिरवा झाला. ₹१,२९३ कोटींचा हा प्रकल्प म्हणजे विकासाचा एक्स्प्रेसवे की पुन्हा एक कागदी वचननामा, हा प्रश्न मात्र अत्रेंच्या शैलीत विचारावाच लागेल—“रस्ता तयार होणार आहे की फक्त फाईली धावणार?”
महापालिकेचा मास्टर प्लॅन ऐकायला मात्र भारदस्त आहे. चार इंटरचेंज, सिग्नल-फ्री प्रवास, ईस्टर्न एक्सप्रेस हायवेवरील कोंडीला रामराम आणि ठाणे–मुंबई–ऐरोली यांच्यात थेट जोड. नाहूर ते ऐरोली १.३३ किलोमीटरचा केबल-स्टेड उड्डाणपूल म्हणजे इंजिनिअरिंगचा चमत्कारच म्हणावा लागेल. वरून गोरेगाव ते मुलुंड १२.२ किलोमीटरचा लिंक रोड, दिंडोशी कोर्टाजवळ उड्डाणपूल, आणि संजय गांधी राष्ट्रीय उद्यानाखाली ट्विन टनेल—हे सगळं ऐकताना मुंबईकर क्षणभर स्वित्झर्लंडला पोहोचतो! पण लगेच आठवतं—“हे सगळं २०२६ पर्यंत पूर्ण होणार!” म्हणजे तोपर्यंत आम्ही ट्रॅफिकमध्येच वृद्ध होणार, असं समजायचं का?
खरं तर हा प्रकल्प मुंबई–ठाणे प्रवासासाठी गेम चेंजर ठरू शकतो, यात शंका नाही. पण मुंबईचा अनुभव सांगतो—रस्ता तयार झाला की गाड्यांची संख्या दुप्पट होते आणि कोंडी पुन्हा तिथेच उभी राहते! सिग्नल-फ्री प्रवासाचं स्वप्न किती दिवस टिकणार, हा प्रश्नही महत्त्वाचा आहे. आज २५ मिनिटं, उद्या ४५, आणि परवा पुन्हा ७५—असा “प्रगतीचा वर्तुळाकार प्रवास” मुंबईला नवीन नाही. —“मुंबईत विकास वेगाने होतो, पण तो नेहमी कागदावर आधी पोहोचतो!” तरीही आशा सोडायची नाही. कारण कोंडीत अडकलेल्या मुंबईकरासाठी २५ मिनिटांचा हा दावा म्हणजे केवळ प्रवासाचा नाही, तर संयमाचा, वेळेचा आणि आयुष्याचाही मोठा दिलासा ठरू शकतो—फक्त तो प्रत्यक्षात उतरला, तर!