✍️ महाराष्ट्र २४ | विशेष प्रतिनिधी | दि. ५ | मुंबई–पुणे एक्स्प्रेस वे म्हणजे महाराष्ट्राच्या प्रगतीची पाठ्यपुस्तकातील पहिली ओळ. पण गेली अनेक वर्षे या ओळीत एक मोठा कोष्टकातला शब्द अडकला होता — ‘मिसिंग लिंक’. नावच असे की ऐकताना वाटावे, रस्ता हरवला आहे की सरकार?
प्रवासी गाडीमध्ये बसतो तेव्हा त्याला प्रश्न पडतो, “एक्स्प्रेस वेवर असूनही आपण घाटात का अडकलो?” कधी ट्रकचा श्वास, कधी ब्रेकचा आवाज, तर कधी अपघातामुळे तासन्तास रांग. हा प्रवास म्हणजे पुणे–मुंबई नव्हे, तर संयमाची परीक्षा!
पण आता सरकार म्हणते, “धीर धरा, तुमचा धीर संपायच्या आधी रस्ता पूर्ण करतो.” मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी मार्च २०२६ पर्यंत काम पूर्ण करण्याचे आदेश दिले आहेत. म्हणजेच नव्या वर्षात प्रवाशांच्या पदरी ‘सुसाट प्रवास’ पडण्याची शक्यता आहे. ऐकायला छान आहे, पण महाराष्ट्राचा प्रवासी आता घोषणांपेक्षा काँक्रीटवर जास्त विश्वास ठेवतो.
हा प्रकल्प फक्त रस्ता नाही, तर अभियांत्रिकीचा महाकाय प्रयोग आहे. दोन लांब बोगदे, भलेमोठे पूल आणि त्यातला कळीचा मुद्दा — केबल-स्टेड पूल. हा पूल म्हणजे केवळ दोन टोकांना जोडणारा भाग नाही, तर मुंबई आणि पुण्याच्या वेळेला जोडणारा दुवा आहे. सरकार सांगते, प्रवास २५ मिनिटांनी कमी होईल. प्रवाशांच्या भाषेत सांगायचं तर, “चहा थंड होण्याआधी पुणे!”
खालापूरपासून खोपोलीपर्यंत रस्ता ६ लेनवरून ८ लेनपर्यंत वाढवण्यात आला आहे. म्हणजे गाड्यांना जागा वाढली, पण प्रश्न असा आहे — डोक्यांना मोकळीक मिळेल का? कारण आजवर घाटात अडकलेला प्रवासी गाडीपेक्षा जास्त विचारात अडकलेला दिसतो.
ही मिसिंग लिंक सुरू झाली तर अपघात कमी होतील, वाहतूक कोंडी आटोक्यात येईल आणि पुण्याच्या अर्थकारणाला वेग मिळेल, असं सांगितलं जातं. खरं तर पुण्याची अर्थव्यवस्था आधीच धावते आहे, फक्त रस्ता तिच्या वेगाशी जुळत नव्हता!
आज स्थिती अशी आहे की बोगद्यांचे काम पूर्ण झाले आहे, पूल अंतिम टप्प्यात आहेत आणि चाचण्या सुरू आहेत. म्हणजेच आता प्रश्न “कधी?” एवढाच उरतो. सरकार म्हणते एप्रिल २०२६. प्रवासी म्हणतो, “ठीक आहे, पण यावेळी तारीख ‘मिसिंग’ नसावी!”
कारण रस्ता तयार झाला की फक्त गाड्या नाहीत धावणार —महाराष्ट्राचा श्वास मोकळा होणार आहे.