✍️ महाराष्ट्र २४ ।। ऑनलाईन ।। विशेष प्रतिनिधी ।। दि. १४ एप्रिल २०२६ ।। भोंदूपणाच्या चकचकीत आवरणामागे लपलेलं वास्तव जेव्हा उघडं पडतं, तेव्हा समाजाला धक्का बसतो — आणि सध्या तसंच काहीसं चित्र समोर आलं आहे. अशोक खरात नावाचा हा ‘देवदूत’ म्हणून वावरत असलेला व्यक्ती अचानक तपास यंत्रणांच्या रडारवर आला आणि त्याच्या घराचे दरवाजे पहाटेच्या शांततेत ठोठावले गेले. एकीकडे भक्तीच्या नावाखाली श्रद्धेची फुले अर्पण केली जात होती, तर दुसरीकडे त्याच फुलांच्या मागे पैशांचा काटेरी जाळा विणला जात होता, अशी शंका अधिक गडद होत चालली आहे. आलिशान गाड्या, कोट्यवधींच्या मालमत्ता आणि भक्तांच्या खिशातून बाहेर पडलेले पैसे — या सगळ्याचा हिशेब आता मागितला जातो आहे. श्रद्धा आणि फसवणूक यामधली रेषा किती पातळ असते, याचं जिवंत उदाहरण जणू इथे दिसत आहे.
पहाटेपासून सुरू झालेल्या या झाडाझडतीने अनेक प्रश्न उपस्थित केले आहेत. नाशिकपासून पुण्यापर्यंत पसरलेल्या या कारवाईत अनेक ठिकाणी अधिकाऱ्यांची वर्दळ दिसत आहे. कागदपत्रांच्या गठ्ठ्यांतून आणि इलेक्ट्रॉनिक पुराव्यांमधून सत्याचा माग काढण्याचा प्रयत्न सुरू आहे. सांगितलं जातंय की, एका भक्तालाच गंडा घालून घेतलेल्या पैशातून ही महागडी कार विकत घेण्यात आली होती — श्रद्धेच्या नावाखाली उभा राहिलेला हा व्यवहार आता संशयाच्या भोवऱ्यात सापडला आहे. ‘देवासाठी’ दिलेल्या देणग्या जर वैयक्तिक ऐशआरामासाठी वापरल्या जात असतील, तर ती केवळ आर्थिक फसवणूक नसून भावनांचीही लूट ठरते. त्यामुळेच या प्रकरणाकडे केवळ गुन्हेगारी म्हणून नव्हे, तर सामाजिक धोक्याच्या दृष्टीने पाहिलं जात आहे.
या संपूर्ण घटनाक्रमाने एक गोष्ट पुन्हा अधोरेखित केली आहे — अंधश्रद्धेच्या सावलीत उभं राहून कोणीही कितीही मोठं साम्राज्य उभारू शकतं, पण सत्याचा प्रकाश एक दिवस त्या सावलीला भेदून जातोच. आज ज्या आलिशान गाड्या आणि मालमत्ता अभिमानाचं प्रतीक वाटत होत्या, त्याच आता जप्तीच्या उंबरठ्यावर उभ्या आहेत. प्रश्न फक्त एका व्यक्तीचा नाही, तर त्या मानसिकतेचा आहे जी कोणत्याही तपासाशिवाय, विचाराशिवाय कोणावरही विश्वास ठेवते. श्रद्धा असावी, पण ती विवेकाच्या चौकटीतच — नाहीतर अशा ‘भक्तीच्या बाजारां’ना उधाण येतं आणि सामान्य माणूसच त्याचा बळी ठरतो.