इनरव्हील क्लब ऑफ पिंपरीचा मोनी बाबा आश्रमात उपक्रम; ‘एक शाम आपके नाम’ मैफलीत संगीताची बरसात, ज्येष्ठांना भेटवस्तूंचीही साथ
महाराष्ट्र २४ ।। ऑनलाईन ।। विशेष प्रतिनिधी ।। उत्सवाचा खरा अर्थ केवळ रोषणाई, गोडधोड आणि धामधूम यात नसतो; तो दुसऱ्याच्या चेहऱ्यावर आनंद फुलवण्यात असतो. याच भावनेला कृतीची जोड देत इनरव्हील क्लब ऑफ पिंपरीच्या मार्गदर्शनाखाली मोनी बाबा आश्रम येथे कोजागरी पौर्णिमेनिमित्त विशेष संगीत कार्यक्रमाचे आयोजन करण्यात आले. वर्षानुवर्षे सुरू असलेल्या या उपक्रमातून आश्रमातील सुमारे ८० ज्येष्ठ नागरिकांना आनंदाचे काही क्षण अनुभवता आले. ‘स्वरावंती पुणे’ प्रस्तुत ‘एक शाम आपके नाम’ या कार्यक्रमात डॉ. कुशलकुमार जैन आणि अवंती जैन यांनी सुरेल सादरीकरण केले. गाण्यांच्या स्वरांतून जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या, चेहऱ्यांवर हास्य उमटले आणि रोजच्या एकसुरी दिनक्रमाला भावनांचा नवा रंग मिळाला. वय वाढते, तेव्हा माणसाला केवळ औषधे आणि सोयी नव्हे, तर आपुलकीचे दोन शब्द, सोबत आणि मनापासून दिलेला वेळही हवा असतो. या मैफलीने नेमकी हीच गरज ओळखत ज्येष्ठ नागरिकांच्या भावविश्वाला स्पर्श केला.
या उपक्रमात माजी अध्यक्ष मनीषा समर्थ यांनी कोजागरीच्या दुधाचे प्रायोजकत्व स्वीकारले. क्लबच्या एडिटर स्मिता टिकेकर यांनी सर्व ज्येष्ठ नागरिकांना बिस्किटे आणि गाऊन भेट दिले. भेटवस्तूंची किंमत मोजता येते; मात्र त्यामागची जिव्हाळ्याची भावना पैशांच्या तराजूत तोलता येत नाही. ज्येष्ठांना सन्मानाने वागवणे ही केवळ एखाद्या सणापुरती जबाबदारी नसून समाजाच्या संस्कारांची खरी परीक्षा आहे. कुटुंबव्यवस्थेतील बदल, वाढते एकाकीपण आणि ज्येष्ठांच्या भावनिक गरजा यांचा विचार करता, अशा कार्यक्रमांना केवळ मनोरंजन म्हणून पाहणे अपुरे ठरेल. गाण्यांची मैफल संपते, दूधाचे कप रिकामे होतात, भेटवस्तूंचे पॅकिंग उघडले जाते; पण आपल्याला कोणीतरी आठवले, आपल्यासाठी वेळ काढला, ही जाणीव मनात दीर्घकाळ राहते. सामाजिक कार्याचा हाच खरा लाभांश आहे.
या कार्यक्रमाला इनरव्हील क्लब ऑफ पिंपरीच्या प्रेसिडन्ट वैशाली जैन , ट्रेझरर शालिनी चोपडा, सेक्रेटरी नीलम मेहता, पास्ट प्रेसिडेंट सविता इंगळे, एडिटर स्मिता टिकेकर, पीपी मनीषा समर्थ, व्हाइस प्रेसिडेंट बेला अग्रवाल, सीसी वृंदा आंबेकर, ई-अ‍ॅडमिन विनीता अरोरा आणि आयएसओ आनंदिता मुखर्जी उपस्थित होते. पदाधिकारी आणि सदस्यांच्या सहभागातून हा उपक्रम साकारला. समाजसेवा म्हणजे केवळ देणगी देऊन कर्तव्याची पावती मिळवणे नव्हे; तर गरज ओळखून माणसांशी नाते जोडणे होय. ज्येष्ठ नागरिकांना आनंद देणारी ही कोजागरी मैफल त्याचेच उदाहरण ठरली. समाजाने ज्येष्ठांचे आयुष्य सन्मानाने, आपुलकीने आणि आनंदाने भरावे, ही अपेक्षा केवळ उत्सवाच्या रात्रीपुरती न राहता वर्षभर कृतीत उतरली, तरच अशा उपक्रमांचे खरे सार्थक होईल.