महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. १७ जानेवारी | भारतीय क्रिकेट म्हणजे कधी चौकार-षटकारांचा जल्लोष, तर कधी दुखापतींचं दुखणं. न्यूझीलंडविरुद्धच्या पाच सामन्यांच्या टी-20 मालिकेसाठी जाहीर झालेल्या संघाकडे पाहिलं, की असंच वाटतं—संघनिवड ही क्रिकेटपेक्षा जास्त ‘ऑपरेशन थिएटर’सारखी झाली आहे. तिलक वर्माच्या पोटाच्या शस्त्रक्रियेमुळे आणि वॉशिंग्टन सुंदरच्या स्नायूंच्या दुखापतीमुळे संघात दोन रिकाम्या खुर्च्या तयार झाल्या आणि त्या खुर्च्यांवर बसायला आले—श्रेयस अय्यर आणि रवी बिष्णोई! “जखमी खेळाडू बाहेर, संधी आत—क्रिकेटही आता बदली नाटकच झालंय!”
श्रेयस अय्यरचं पुनरागमन हा या निवडीचा सगळ्यात मोठा ‘संवाद’ आहे. दोन वर्षांनंतर टी-20 संघात परतणं म्हणजे साधी गोष्ट नाही. कधी दुखापत, कधी फॉर्म, कधी संघसंयोजन—या सगळ्यांत अडकलेला अय्यर आता पुन्हा निळी जर्सी घालायला सज्ज झाला आहे. तिलक वर्मा पहिल्या तीन सामन्यांसाठी बाहेर असल्याने अय्यरला संधी मिळाली, पण ही संधी तात्पुरती नाही, हे सिद्ध करण्याची जबाबदारी त्याच्यावरच आहे. कारण क्रिकेटमध्ये ‘परतलो’ असं म्हणणं सोपं असतं; ‘राहिलो’ हे अवघड. उरलेल्या दोन सामन्यांत तिलक परतला, तर अय्यरची खुर्ची टिकणार की नाही, हा प्रश्न अजूनही हवेतच आहे.
दुसरीकडे, रवी बिष्णोईची निवड म्हणजे फिरकीतला आश्चर्याचा चेंडू. वॉशिंग्टन सुंदर दंडाच्या स्नायूला दुखापत होऊन बाहेर पडला आणि लगेच बिष्णोईला फोन गेला—“तयार रहा!” बराच काळ संघाबाहेर असलेला हा लेगस्पिनर पुन्हा एकदा संधीच्या वळणावर उभा आहे. टी-20 मध्ये फिरकीपटूंना मार खायची सवय असते, पण बिष्णोईकडे वेग, उंच उडी आणि थोडीशी धूर्तता आहे. न्यूझीलंडसारख्या संघाविरुद्ध ही धूर्तता उपयोगी पडली, तर बिष्णोई फक्त बदली खेळाडू न राहता नियमित पर्याय ठरू शकतो.
एकूणच ही निवड म्हणजे भारतीय क्रिकेटमधल्या वास्तवाचं चित्र आहे—संघ मजबूत आहे, पण दुखापती अजून मजबूत! तिलक वर्माच्या पुनरागमनावर सगळ्यांचं लक्ष असेल, तर अय्यर आणि बिष्णोईसाठी ही मालिका ‘चाचणी’पेक्षा कमी नाही. , “टीम इंडिया ही नाटकाची रंगभूमी आहे; भूमिका बदलतात, कलाकार येतात-जातात, पण प्रेक्षक मात्र निकालच पाहतात.” आणि तो निकाल या दोघांना स्वतःच्या कामगिरीतूनच लिहावा लागणार आहे.