महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. १७ जानेवारी | पुणे महापालिकेच्या राजकारणात यावेळी एक वेगळाच सूर उमटला—तो अनुभवाचा नव्हे, तर आत्मविश्वासाचा; वयाचा नव्हे, तर विचारांचा. अवघ्या बावीसाव्या वर्षी भाजपच्या सई थोपटे यांनी प्रभाग क्रमांक ३६ मधून दणदणीत विजय मिळवत इतिहास रचला आणि पुण्याची सर्वात तरुण नगरसेविका होण्याचा मान पटकावला. राजकारण म्हणजे फक्त पांढरे केस, जुनी भाषणं आणि वर्षानुवर्षांची सत्तास्पर्धा—हा गैरसमज सई थोपटेंनी मतपेटीतच मोडून काढला. “वयाने लहान, पण मतांनी मोठी!”
राजकीय घराण्याचा गजर न करता, मोठ्या नेत्यांच्या सावलीत उभं न राहता सई थोपटे या थेट जनतेसमोर गेल्या. “वय कमी आहे,” “अनुभव नाही,” “महापालिका म्हणजे खेळ नाही”—असे सल्ले आणि टोमणे भरपूर मिळाले. पण प्रचारात त्यांनी गोंगाट नव्हे, तर शिस्त ठेवली; आरोप नव्हे, तर मुद्दे मांडले. रस्ते, पाणी, कचरा, महिला सुरक्षितता, तरुणांसाठी संधी—या सगळ्या विषयांवर त्यांनी मतदारांशी थेट संवाद साधला. भाषणात मोठे शब्द नव्हते, पण आश्वासनांमध्ये स्पष्टता होती. निकाल लागला आणि सगळ्या शंका एका झटक्यात गडप झाल्या—मतदारांनी सई थोपटेंवर विश्वासाचा शिक्का मारला.
अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषदेच्या माध्यमातून महाविद्यालयीन जीवनातच सामाजिक कामाची चुणूक दाखवणाऱ्या सई थोपटेंना मैदान नवीन नव्हतं. आंदोलनं, उपक्रम, संघटन—या सगळ्यांचा अनुभव त्यांच्या प्रचारात दिसत होता. त्यात भर म्हणजे वडील प्रशांत थोपटे यांनी प्रभागात केलेलं काम. तो वारसा सत्तेचा नव्हता, तर विश्वासाचा होता. आणि पुणेकरांनी त्या विश्वासाला पुढे नेलं. राजकारणात “नाव” चालतं, असं म्हणतात; पण इथे “काम करण्याची तयारी” चालली—आणि ती तयारी सई थोपटेंनी दाखवली.
या विजयामुळे पुणे महापालिकेत तरुणाईचा नुसता प्रवेश नाही, तर ठाम आवाज येणार आहे. पदवी पूर्ण करताच जनसेवेत उतरणं ही केवळ बातमी नाही, तर बदलाची खूण आहे. सोशल मीडियावर अभिनंदनाचा वर्षाव सुरू असताना, सई थोपटेंचं वाक्य लक्षात राहतं—“हा विजय माझा नाही, मतदारांचा आहे. “आज सई जिंकली नाही; पुण्याने उद्याचा नगरसेवक निवडला आहे.” आता प्रश्न एकच—इतिहास घडवणं सोपं, पण इतिहास टिकवणं कठीण. आणि ती कसोटी सई थोपटेंची खरी परीक्षा ठरणार आहे.