महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. २० जानेवारी | पाकिस्तान दौऱ्यासाठी ऑस्ट्रेलियाने टी-20 संघ जाहीर केला आणि क्रिकेटप्रेमींनी आधी संघ पाहिला, मग डोळे चोळले! पॅट कमिन्स नाही, जॉश हेझलवूड नाही, टीम डेव्हिडही नाही! —“हा संघ निवड आहे की प्रयोगशाळा?” ऍशेस जिंकून आत्मविश्वासाच्या शिखरावर असताना, आपल्या आघाडीच्या शिलेदारांनाच बाजूला ठेवणं म्हणजे क्रिकेटमध्ये भावनांपेक्षा गणिताला दिलेलं प्राधान्य. ऑस्ट्रेलिया सांगतो—“धाडसी निर्णय!” पण चाहते विचारतात—“जोखमीचा नाही ना?”
निवडकर्त्यांची भूमिका मात्र स्पष्ट आहे—टी-20 विश्वचषक डोळ्यांसमोर ठेवूनच सगळं. पाकिस्तान दौरा म्हणजे सरावाची मैदानी प्रयोगशाळा. त्यामुळे अनुभवी खेळाडूंना विश्रांती, तर तरुणांना संधी. माहली बिअर्डमन, जॅक एडवर्ड्स यांना संघात घेतलंय—बीबीएलमधील कामगिरीचं बक्षीस म्हणे! —“ऑस्ट्रेलियात कामगिरी करा, नाव नसलं तरी चालतं; भारतात नाव असलं तरी कामगिरी बघतात!” युवा खेळाडूंना संधी देणं चांगलंच, पण पाकिस्तानसारख्या दबावाच्या दौऱ्यावर अनुभवाची उणीव भासणार नाही, याची खात्री कुणी दिलेली नाही.
कमिन्सची पाठ दुखावलेली आहे, हेझलवूड आणि डेव्हिड सावरतायत—ही कारणं दिली जातात. पण वास्तव हे आहे की ऑस्ट्रेलिया आपल्या प्रमुख खेळाडूंना ‘जपून वापरण्याच्या’ धोरणावर ठाम आहे. क्रिकेट आता खेळ कमी आणि प्रोजेक्ट मॅनेजमेंट जास्त झालं आहे. कोण किती ओव्हर टाकेल, कोण किती सामने खेळेल, सगळं आधीच ठरलेलं.—“पूर्वी खेळाडू संघासाठी खेळायचा; आता संघ खेळाडूंच्या फिटनेससाठी खेळतो!” पाकिस्तान दौऱ्यात अपयश आलं तरी चालेल, पण विश्वचषकात फिट संघ हवा—हीच खरी रणनीती.
वास्तव हे आहे की ऑस्ट्रेलिया जिंकण्यापेक्षा नियोजनावर अधिक विश्वास ठेवतो, आणि म्हणूनच तो सातत्याने यशस्वीही ठरतो. भावनांना फाटा देऊन थंड डोक्याने घेतलेले निर्णय ही त्यांची ताकद आहे. मात्र क्रिकेट चाहत्यांसाठी हा संघ थोडा फिकाच वाटणं साहजिक आहे. मोठी नावं नसली की रंगत कमी होते. पाकिस्तान दौऱ्यातूनच ऑस्ट्रेलियाची विश्वचषक दिशा ठरणार आहे—तरुण चमकले तर धाडसाचं सोनं होईल, अपयश आलं तर “फक्त प्रयोग होता” असं सांगितलं जाईल.—“ऑस्ट्रेलियाचं क्रिकेट असं आहे—जिंकलं तर शहाणपण, हरलं तरी नियोजन!”