✍️ महाराष्ट्र २४ ।। ऑनलाईन ।। विशेष प्रतिनिधी ।। दि. १८ एप्रिल २०२६ ।। नाशिकच्या मातीत एक असा “चमत्कारी बाबा” उगवला होता की, त्याच्या दरबारात पाय ठेवला की दु:ख दूर, ग्रह शांत, संसार सुखी आणि भविष्य उज्ज्वल—अशी जाहिरात भक्तांच्या कानावर रोज घातली जात होती. पण या चमत्काराच्या पडद्यामागे सुरू होता फसवणुकीचा, भीतीचा आणि महिलांच्या शोषणाचा काळाकुट्ट खेळ. अशोक खरात नावाच्या या भोंदूबाबाने श्रद्धेला बाजारात मांडून लोकांच्या विश्वासाची अक्षरशः लिलावात विक्री केली. सुरुवातीला काही व्हिडिओ बाहेर आले, काही कुजबुज झाली, पण समाजाची जुनी सवय—“आपल्याला काय?”—मुळे अनेकांनी डोळेझाक केली. मात्र जेव्हा महिलांनी धैर्याने पुढे येत तक्रारींचा पाऊस पाडला, तेव्हा या तथाकथित चमत्कारी साम्राज्याचा पाया हादरू लागला.
आज परिस्थिती अशी आहे की, पोलिसांच्या विशेष हेल्पलाईनवर गेल्या तेवीस दिवसांत शेकडो फोन आले आहेत. रोज पाच-सहा नवीन तक्रारी नोंदवल्या जात आहेत. आतापर्यंत पंधरा गुन्हे दाखल झाले असून त्यातील आठ गुन्हे महिलांवरील अत्याचाराशी संबंधित आहेत. चाळीसहून अधिक लोकांचे जबाब नोंदवले गेले आहेत. ही केवळ आकड्यांची गोष्ट नाही; हा समाजाच्या विवेकाला विचारलेला प्रश्न आहे. श्रद्धा इतकी आंधळी व्हावी का, की एखादा मनुष्य देवाच्या नावावर दुसऱ्याचे आयुष्यच गिळून टाकेल? काही महिलांनी बदनामीच्या भीतीने सुरुवातीला मौन बाळगले; पण पोलिसांनी ओळख गुप्त ठेवण्याचे आश्वासन दिल्यावर सत्य बाहेर पडू लागले. म्हणजे भीतीपेक्षा अन्याय मोठा झाला की आवाज फुटतोच—हीच खरी आशा आहे.
दरम्यान, अंधश्रद्धेविरोधी संघटनाही मैदानात उतरल्या आहेत. “बुवाबाजी संमेलन” घेऊन समाजाला जागं करण्याचा प्रयत्न सुरू झाला आहे. कारण प्रश्न फक्त एका अशोक खरातचा नाही; प्रश्न त्या मानसिकतेचा आहे जी प्रत्येक गल्लीत नवा बाबा जन्माला घालते. ईडी आणि विशेष तपास पथकाने त्याच्या कार्यालयावर छापा टाकून महत्त्वाची कागदपत्रे जप्त केली आहेत. आज पुन्हा त्याला न्यायालयात हजर करण्यात येणार आहे आणि पोलिस पाचव्या गुन्ह्यात ताबा घेण्याच्या तयारीत आहेत. पण न्यायालयीन शिक्षा ही शेवट नाही; खरी शिक्षा समाजाने स्वतःला द्यायची आहे—अंधश्रद्धेचा त्याग करून विवेकाचा स्वीकार. देवावर श्रद्धा असावी, पण बाबांच्या खिशात नव्हे; ती स्वतःच्या विचारांत असावी. नाहीतर उद्या पुन्हा एखादा नवा चमत्कारी बाबा जन्म घेईल, आणि आपण पुन्हा त्याच रांगेत उभे राहू.