महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. २२ जानेवारी | सोनं म्हणजे भारतीय मनाचा स्थायीभाव. भाजी महाग झाली, पेट्रोल वाढलं, तरी चालेल; पण सोन्याच्या दरात हालचाल झाली, की देशात आर्थिक भूकंप होतो. गेले काही दिवस सोनं-चांदी दररोज नवे उच्चांक गाठत होते, तेव्हा सामान्य माणूस फक्त दागिन्यांच्या जाहिराती पाहून समाधान मानत होता. पण आज अचानक सोनं घसरलं, आणि बातमी आली—“सुवर्णसंधी!” १० तोळे सोनं तब्बल २२,९०० रुपयांनी स्वस्त झालं म्हणे! हे ऐकून सामान्य ग्राहकाने पहिल्यांदा कॅल्क्युलेटर काढला, मग बायकोकडे पाहिलं आणि शेवटी बँक बॅलन्सकडे. सोनं स्वस्त झालंय, हे खरं; पण आपण अजूनही महागच आहोत, हेही तितकंच खरं. कारण ज्याच्याकडे १५ लाख रुपये आहेत, त्यालाच १० तोळ्याचं सोनं स्वस्त वाटतं; उरलेल्यांसाठी ते अजूनही “बघण्याचं सोनं”च!
२४ कॅरेट, २२ कॅरेट, १८ कॅरेट—आज सोन्यालाही शैक्षणिक वर्गीकरण मिळालं आहे. २४ कॅरेटचं एक तोळं १ लाख ५४ हजारांवर आलं, २२ कॅरेट १ लाख ४१ हजारांवर घसरलं, तर १८ कॅरेटनेही थोडा श्वास घेतला. बातम्या सांगतात—“आज खरेदी करा, खिशावर ताण येणार नाही.” हा वाक्प्रचार वाचून खिशानेच आक्षेप नोंदवला! कारण खिशावर ताण न येण्यासाठी खिशात आधी काहीतरी असावं लागतं. चांदीही ५ रुपयांनी घसरली म्हणे—एक ग्रॅम ३२५ रुपये! म्हणजे चांदीही आता किराणा नाही, तर लक्झरी धातू झाली आहे. एक किलो चांदी ५ हजारांनी स्वस्त झाली, हे ऐकून सामान्य माणसाला आनंद झाला; पण लगेच आठवलं—“आपण शेवटचं चांदी कधी किलोने घेतली होती?” सोनं-चांदीच्या दरात घसरण झाली, पण स्वप्नं मात्र अजूनही महागच आहेत.
“सोनं स्वस्त झालं, ही बातमी श्रीमंतांसाठी; आणि महाग झालं, ही बातमी गरीबांसाठी!” कारण दोन्ही वेळा खरेदी करणारे तेच असतात. सामान्य माणूस फक्त दर पाहतो, चर्चा करतो आणि पुढच्या महिन्याचा हप्ता भरतो. तरीही सोन्याबद्दल एक वेगळीच भावना आहे—ते गुंतवणूक आहे, प्रतिष्ठा आहे आणि गरज पडली, तर शेवटचा आधार आहे. आज दर घसरले, उद्या वाढतील; पण भारतीय माणसाचं सोन्याशी नातं मात्र कायम आहे. कारण सोनं केवळ धातू नाही, ते आशेचं वजन आहे—आणि ते वजन अजूनही सामान्य माणसाला उचलावंच लागतं!