महाराष्ट्र 24 | विशेष प्रतिनिधी | दि. २४ जानेवारी | विदर्भ म्हणजे फक्त दुष्काळ, राजकारण आणि “कधी होणार विकास?” असे प्रश्न विचारायची सवय आपल्याला लागली आहे. पण आता चिखलदऱ्याने थेट उत्तर दिलंय— “वर बघा!” कारण आशिया खंडातील सर्वात मोठा स्कायवॉक डेक अखेर उभा राहिलाय. दऱ्या-खोऱ्यांवर तरंगत चालण्याचं स्वप्न, जे आतापर्यंत फक्त परदेशी व्हिडीओत पाहायला मिळायचं, ते आता विदर्भाच्या नंदनवनात साकार होत आहे. हरीकेन पॉईंट ते गोराघाट पॉईंटपर्यंत तब्बल ४०७ मीटरचा हा काचेचा आत्मविश्वास मार्चमध्ये पर्यटकांसाठी खुला होणार—आणि धडधडणाऱ्या हृदयांसाठी मोफत बोनसही देणार!
चिखलदरा हे नावच मुळी थंडगार! कॉफीच्या बागा, धुक्याची चादर, वाघ-बिबट्यांचा दबक्या पावलांचा संसार आणि पक्ष्यांची न संपणारी गाणी—या सगळ्यात माणूस स्वतःला विसरतो. पण आता निसर्ग पाहण्याऐवजी निसर्गावरून चालायची संधी मिळणार आहे. काचेच्या डेकवरून खाली पाहिलं की दरी दिसणार, आणि मनात लगेच विचार येणार— “आई गं!” ही भीतीच या प्रकल्पाचं खरं आकर्षण आहे. कारण आजचा पर्यटक नुसता फोटो काढत नाही, तो अनुभव शोधतो; आणि हा अनुभव अंगावर काटा आणणारा आहे.
२०१९ मध्ये सुरू झालेला हा प्रकल्प म्हणजे सरकारी कामाचा अपवाद ठरावा, इतक्या वर्षांनी तरी शेवटाकडे झुकतोय. ४०.२६ कोटींचा खर्च, मार्च २०२६ची डेडलाईन आणि “या वेळी खरंच पूर्ण होणार” अशी अधिकाऱ्यांची आश्वासने—हे सगळं ऐकताना पी. के. अत्रे असते तर नक्कीच म्हणाले असते, “आश्वासनावर विश्वास ठेवणं ही भारतीयांची राष्ट्रीय सवय आहे.” तरीदेखील डेकचं काम पूर्ण झालंय, स्ट्रक्चर उभं आहे, आणि आता काच बसवायची तयारी सुरू आहे, हे चित्र पाहता आशा बळावते.
हा स्कायवॉक फक्त पर्यटन प्रकल्प नाही; तो विदर्भाच्या आत्मसन्मानाचा काचेचा आरसा आहे. पर्यटक वाढले तर रोजगार वाढेल, स्थानिक हातांना काम मिळेल, आणि चिखलदरा “फक्त थंड हवेचं ठिकाण” न राहता आंतरराष्ट्रीय ओळख मिळवेल. प्रश्न एवढाच आहे—आपण या काचेतून निसर्ग पाहू, की निसर्गाकडून आपली विकासाची वाट पाहत राहू? मार्चमध्ये उत्तर मिळेलच. तोवर विदर्भ म्हणतोय— “भीती वाटतेय? मग या… मजाच येणार आहे!”