महाराष्ट्र २४ ।। ऑनलाईन ।। विशेष प्रतिनिधी ।। दि. १८ मे २०२६ ।। जगाच्या राजकारणात काही नेते हे भाषण करतात, काही इशारे देतात आणि काही थेट धमक्या देऊन पृथ्वीचे तापमान वाढवतात! अमेरिकेचे राष्ट्राध्यक्ष Donald Trump यांनी इराणला दिलेला ताजा इशारा हा याच तिसऱ्या प्रकारात मोडणारा आहे. “वेळ निघून चालली आहे… लवकर निर्णय घ्या, नाहीतर इराणमध्ये काहीच शिल्लक राहणार नाही,” असे शब्द ट्रम्प यांनी सोशल मीडियावर टाकले आणि मध्यपूर्वेतील राजकीय भूकंपाला अक्षरशः तडे गेले. अणू कराराच्या चर्चेतून आधीच अविश्वासाचा धूर निघत होता, त्यात ट्रम्प यांच्या वक्तव्याने जणू पेट्रोलच ओतले गेले. अमेरिकेला शांतता हवी आहे, असे सांगताना त्याच वाक्यात “मोठा लष्करी हल्ला” हा शब्द वापरण्याची कला अमेरिकन राजकारणालाच शोभणारी! जगाला शांततेचे कबूतर दाखवायचे आणि दुसऱ्या हातात बॉम्बचा रिमोट ठेवायचा, ही महासत्तेची जुनी सवय पुन्हा एकदा उघडी पडली आहे.
व्हाईट हाऊसच्या ‘सिच्युएशन रूम’मध्ये आता युद्धाच्या सावल्या फिरू लागल्या आहेत. ट्रम्प यांनी राष्ट्रीय सुरक्षा सल्लागार, लष्करी अधिकारी आणि गुप्तचर यंत्रणांच्या प्रमुखांची तातडीची बैठक बोलावली आहे. म्हणजेच अमेरिकेच्या टेबलावर आता चर्चा नाही, तर पर्याय मांडले जात आहेत — आर्थिक निर्बंध, हवाई हल्ले की थेट लष्करी मोहीम? दुसरीकडे Benjamin Netanyahu यांच्याशी झालेल्या ट्रम्प यांच्या फोन चर्चेने या आगीत आणखी धूर वाढवला आहे. इस्रायल आणि अमेरिका हे दोन मित्रदेश जेव्हा “रणनीती” आखतात, तेव्हा मध्यपूर्वेतील सामान्य माणूस आपल्या घराच्या छताकडे भीतीने पाहू लागतो. शनिवारी व्हर्जिनियातील गुप्त बैठकीत अमेरिकेचे उपराष्ट्राध्यक्ष जे. डी. व्हॅन्स, परराष्ट्र मंत्री मार्को रुबिओ आणि सीआयए प्रमुख जॉन रॅटक्लिफ यांची उपस्थिती पाहता, हे केवळ शब्दांचे युद्ध राहिलेले नाही, हे स्पष्ट दिसते. जगात शांततेसाठी परिषद भरतात, पण युद्धासाठी बैठका बंद दरवाज्यांआड होतात, हा इतिहास पुन्हा जिवंत होताना दिसतो आहे.
दरम्यान, पाकिस्तान आणि कतर यांनी मध्यस्थीचे प्रयत्न सुरू केले असले तरी रणांगणावरचा धूर पाहून शांततेचा कबूतरही आता घाबरून उडत आहे. त्यातच संयुक्त अरब अमिरातीतील Barakah Nuclear Power Plant बाहेर झालेल्या ड्रोन हल्ल्याने परिस्थिती अधिकच धोकादायक बनली आहे. तीन ड्रोनपैकी दोन हवेत पाडले गेले, पण एकाने इलेक्ट्रिक जनरेटरला लक्ष्य करून मोठी आग लावली. सुदैवाने अणू प्रकल्प सुरक्षित राहिला, अन्यथा जगाला आणखी एका भीषण संकटाचा सामना करावा लागला असता. मात्र या घटनेने एक गोष्ट स्पष्ट झाली — युद्ध आता सीमारेषेवर लढले जात नाही; ते हवेत, सायबर जगात आणि अणू प्रकल्पांच्या सावलीत खेळले जात आहे. आता संपूर्ण जगाचे डोळे वॉशिंग्टन आणि तेहरानकडे लागले आहेत. कारण महासत्तांच्या अहंकाराचा स्फोट झाला, तर त्याची राख फक्त मध्यपूर्वेत नाही, तर संपूर्ण जगावर उडणार आहे.