महाराष्ट्र २४ ।। ऑनलाईन ।। विशेष प्रतिनिधी ।। दि. २० मे २०२६ ।। Rahul gandhi warns of economic crisis in india : देशाच्या अर्थव्यवस्थेचं इंजिन धडधडतंय की धापा टाकतंय, हा प्रश्न आता थेट राजकारणाच्या मध्यभागी येऊन उभा ठाकला आहे. लोकसभेतील विरोधी पक्षनेते राहुल गांधी यांनी रायबरेलीत केलेल्या भाषणाने देशातील तरुण, शेतकरी आणि छोट्या व्यापाऱ्यांच्या मनात अस्वस्थतेची ठिणगी पडली आहे. “एक भयंकर आर्थिक वादळ येत आहे” असा इशारा देताना राहुल गांधी यांनी केवळ सरकारवर टीका केली नाही, तर येणाऱ्या काळाचं भयावह चित्रही रंगवलं. त्यांच्या मते, या मंदीचा सर्वात मोठा फटका नोकरी शोधणाऱ्या तरुणांना, शेतीवर अवलंबून असलेल्या शेतकऱ्यांना आणि छोट्या उद्योगधंद्यांना बसणार आहे. मोठ्या उद्योगसमूहांकडे संकट झेलण्याची ताकद असते; पण किराणा दुकान चालवणारा व्यापारी, शेतीच्या भरोशावर घर चालवणारा शेतकरी आणि पदवी घेऊन रोजगाराच्या प्रतीक्षेत उभा असलेला युवक — यांच्यासाठी आर्थिक मंदी म्हणजे थेट जगण्यावरचा आघात असतो.
राहुल गांधी यांनी या संकटाची कारणं सांगताना पश्चिम आशियातील संघर्षाकडे बोट दाखवलं. इराण-अमेरिका तणाव, होर्मुझ सामुद्रधुनीवरील नियंत्रण आणि वाढते तेलदर यामुळे जगभरात इंधन संकट गडद होत चालल्याचं त्यांनी नमूद केलं. भारतासारख्या आयातीवर अवलंबून असलेल्या देशासाठी तेलाचे वाढते दर म्हणजे महागाईचा ज्वालामुखीच. पेट्रोल-डिझेल महागलं की ट्रान्सपोर्ट महागतो, ट्रान्सपोर्ट महागला की बाजारातील प्रत्येक वस्तूच्या किमती वाढतात. शेवटी सामान्य माणसाच्या खिशावरच या जागतिक संघर्षाचा हातोडा आपटतो. राहुल गांधींच्या भाषणात सरकारवर टीकेची धार होती; पण त्या मागे वाढत्या बेरोजगारीची, महागाईची आणि आर्थिक अस्थिरतेची भीती स्पष्ट दिसत होती. “असं वादळ आयुष्यात पाहिलं नसेल” हे त्यांचं वाक्य आता राजकीय भाषणापेक्षा लोकांच्या चिंतेचा आरसा बनत आहे.
या सगळ्यात राजकारणही तापलं आहे. राहुल गांधी यांनी थेट नरेंद्र मोदी यांच्यावर निशाणा साधत, “जनतेला बचतीचे सल्ले देणारे पंतप्रधान स्वतः परदेश दौरे करत आहेत” अशी टीका केली. पण प्रश्न केवळ आरोप-प्रत्यारोपांचा नाही; प्रश्न आहे तो देशाच्या आर्थिक वास्तवाचा. रोजगार निर्मिती मंदावली, छोट्या उद्योगांवर कर्जाचं ओझं वाढलं आणि शेतीचं गणित पावसावरच अडकून राहिलं, तर सामान्य माणसाचं आयुष्य अधिकच कठीण होणार आहे. राजकीय नेते मंचावरून इशारे देतात, सरकार आश्वासनं देतं; पण बाजारात भाजी घेताना वाढलेल्या किमती आणि नोकरीच्या शोधात फिरणाऱ्या तरुणांच्या चेहऱ्यावरच खरी अर्थव्यवस्था दिसते. देश आता अशा वळणावर उभा आहे, जिथे जागतिक संकट, तेलदर आणि अंतर्गत आर्थिक धोरणं यांची एकत्रित परीक्षा सुरू झाली आहे. आणि या परीक्षेत सर्वात मोठा प्रश्न अजूनही तोच आहे — “सामान्य माणूस किती दिवस तग धरणार?”